10:12 06 دسمبر 2016
نشرات مستقیم
    Federal Bureau of Investigation(FBI) inside the J. Edgar Hoover FBI Building in Washington, DC.

    TESTامریکایی ها باریکی شرق را نمی دانند

    © AFP 2016/ MANDEL NGAN / FILES
    TEST
    دریافت لینک کوتاه
    563 0 0

    آمریکایی ها می خواهند نه تنها بازیگر کلیدی در این منطقه، بلکه تنها چهره اصلی آنجا باشند.

    این رویاها  چند دهه است  که به خواب سیاستمداران آمریکایی می آید.  اما به نظر می رسد که کشورهای این منطقه قصد ندارند فقط به نفع یک کشور اتکا کنند.

    منطقه آسیا — بحرآرام در این اواخر نقش  مهمی در  عرصه اقتصادی و سیاسی جهان بازی می کند.  منافع کشورهای بزرگی مانند  روسیه، چین، جاپان و آمریکا در این منطقه  با هم تصادم می کند.  آمریکایی ها در آنجا از سیاست  دوگانه استفاده می کنند. از یکسو آنها هرگز گسترش نفوذ تهاجمی خود به سراسر  جهان را  مخفی نکرده اند  که منطقه آسیا — بحرآرام نیز استثنا نیست.  از سوی دیگر، آمریکایی ها می خواهد  شرکای خود را  به مواضع واشنگتن وابسته کنند.  در مورد کشورهای منطقه آسیا — بحرآرام ، این تکتیک از کار افتاده است:  فاصله دور  و  مناسب  که بسیاری از کشورها  طی قرون متمادی  برقرارکرده اند، مانع آن می شود تا آمریکایی ها به اهداف خود برسند.  هر چند پس از جنگ جهانی دوم  به نظر  می رسید  که می توانند زمین سفت  را  در این منطقه پیچیده زیر پا حس کنند.


    ناتالیا  ستاپران  استاد دیپارتمنت  شرق شناسی  انستیتوت دولتی روبط بین الملل مسکو در این خصوص گفت:

    "آمریکا در طول تاریخ مابعد جنگ در منطقه آسیا — بحرآرام حضور داشته است. آمریکا سیستم  دقیق امنیت را در آنجا ایجاد نموده است. در مرحله اول  این سیستم  دو جانبه متحدین  امنیت بود و از  قرن 21  تلاش هایی برای تجدید نظر در  سیاست  خود به انجام  رسید تا این سیستم  در زمینه شرایط در حال تغییر،  قوی تر شود.  از یکسو  اتحاد شوروی- خطر اصلی  مابعد جنگ ناپدید شد و از سوی دیگر  یک چیز غیر قابل  درک  جدید — چین در حال  توسعه  ظاهر شده است  که خیلی سریع  به عنوان  خطر جدید برای  آمریکا و  تمام منطقه  مورد تفسیر قرار  گرفت.

    واشنگتن برای مدت طولانی توجه ی  به رشد  چین  نکرد و آن را نادیده گرفت.  اما همین امر  باعث آن شد  که آمریکایی ها به تجدید نظر در  مواضع خود دست بزنند، به این مفهوم  که منطقه آسیا — بحرآرام  جهت کلیدی سیاست آنها شده است.  اما آمریکایی ها به جای  سر و سامان دادن به   مشارکت و همکاری  تصمیم گرفتند   از همان سناریوی  قدیمی و امتحان شده استفاده کنند.

    گِلِب  ایوانشِنتسوف  عضو شورای  امور بین الملل روسیه در این خصوص گفت:

    "اوباما رئیس جمهور آمریکا 4 سال پیش بازگشت آمریکا به آسیا را  اعلام کرد. منظور از بازگشت تحکیم  ائتلاف های نظامی  قبلی با جاپان و کوریای جنوبی ، استرالیا  و جستجوی  شرکای جدید  در بین کشورهای دیگر است.  از فشار های اقتصادی نیز استفاده می شود. اگر چین در سازمان اقتصادی آسیا —  بحرآرام،  هر چه بیشتر به تحکیم مواضع خود دست می زند ، آمریکا  سعی می کند  همایش  مشارکت اقتصادی فرا بحرآرام را  تشکیل بدهد که کاملا  مطیع آن کشور باشد. اما فعلا امیدهای تشکیل چنین همایشی  برآورده نشده اند. آنها  دائما با  مسائل زیادی روبرو می شوند.

    سازمان همکاری فرا بحرآرام عملا  پاسخی به  افزایش نفوذ  چین و روسیه است. هدف این  سازمان بین المللی  ایجاد  مناطق آزاد اقتصادی  در منطقه آسیا — بحرآرام است.  سالها است که  قراردادهای  تجارتی بین اعضای آن  طراحی می شود. اما پایان این مسائل  هنوز روشن نیست.

    —  ابتدا این یک ابتکار آمریکایی نبود. چند  کشور کوچک  تصمیم گرفتند  موافقتنامه  تجارت آزاد  را امضا نمایند.  در سال 2011 میلادی  آمریکا این ابتکار را تحت سرپرستی خود درآورد که به ایده آمریکایی مبدل شد. قابل ذکر است که هیچگونه مشارکتی وجود ندارد.  این میکانیزم  مذاکرات چند سال است ادامه دارد و تا کنون 20 دور  آن دایر شده است وتا حدودی  یادآور روندهایی است که در سازمان تجارت جهانی جریان دارد و  از جنبه مثبت و  منفی آن — یک پروسه بی نتیجه است. زیرا در یک لحظه مشخص وقتی جاپان —  متحد  و  شریک اصلی تجارتی  و کشور بزرگ اقتصادی منطقه — به این روند پیوست،   فرایند مذاکرات به بن بست کشید.  مسائل زیادی  لاینحل وجود دارد  که در  مناسبات دو جانبه جاپان — آمریکا حل و فصل نشده اند  و کشاندن آنها به  مشارکت   چند جانبه که 12 کشور  عضو آن هستند  اوضاع را وخیم تر می سازد.

    از اینرو هر سال در انتظار نتیجه هستند.  کار به جایی کشیده است  که سایت اینترنتی « ویکی لیکس»  آماده پرداخت 100 هزار دالر  برای دست یافتن به متن  قرارداد  مشارکت  فرا بحرآرام است که قبلا منتشر نشده بود. این امر مثل  ریختن تیل روی آتش است که به هیچ وجه به تحکیم  مناسبات اقتصادی  بین آن کشورها  کمک نمی کند.  اگر در  صحنه بین المللی  آمریکا  مجبور است  یکسری مسائل  دو جانبه را حل و فصل کند،  اما در داخل کشور  تصمیم گیری در باره مشکلات وزین تری باید انجام شود. معلوم  شد که بسیاری از  تولید کنندگان آمریکایی منتها تلاش خود را به انجام می رسانند  تا این موافقت نامه ها  به امضا نرسند: زیرا سرحدات باز خیلی سریع با عث بهم ریختن اوضاع  در داخل  خود آمریکا خواهد شد. نهایتا تلاش های  اوباما و  پیشینیان آن  برای خفه کردن چین،  به اعتراض واقعی در خود آمریکا  مبدل  شده است.

    قوانین اظهار نظر بحث
    نظر از طریق فیسبوکنظر از طریق اسپوتنیک
    نشان دادن نظریات جدید (0)

    بهترین مطالب